26 mei 2011
Een van mijn eerste rexen heb ik vandaag in moeten laten slapen.
Guus en Daan, twee broertjes, innig in elkaar verstrengeld, dat is niet
meer.
Guus en Daan woonden al een paar jaar bij papa, die nu op vakantie is, en ik
de beslissing heb moeten nemen.
Wel weet ik zeker dat papa niet zou willen dat Daan zou lijden, daarom heb
ik deze keuze gemaakt.
Lieve Daan, papa gaat je vreselijk missen, ik weet ook nog niet wat ik bij
zijn thuiskomst moet zeggen, maar gelukkig duurt dat nog even.
Zo was je, liggend op de krant die papa wilde lezen, in het zonnetje, gewoon
een heerlijk manneke.
Lieve Daan, dank je wel voor wat je mij en papa hebt gegeven.
Tot bij de regenboog.
